de stilte van de verre lijnen
vage omtrek van horizon
gloed en tranen
badend in bloed van verlangen
verwachting
gestort
in het ravijn de oceaan het vat
zonder of juist met bodem of eind

de einder zo eindeloos en toch
begrensd
door niets en de hemel
en al wat je bent
wat ik nooit zal zijn

geheel los van aarde en hel
zweeft de halfengel der herinnering
zingt zacht een lied
stem breekbaar als een kind haast
zonder onschuld
toch niet zonder verlangen
verwachting
gestort
in het ravijn de oceaan het vat
zonder of juist met bodem of eind

een lied om het vergaan te verzachten
pijnmuur als geluidsmuur
vervaagt in blauw
of was het paars?